حافظ‌خوانی بزرگسالان | شرح غزل ۵: دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را

\n

فایل صوتی بخش دوم

\n

1. دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

***

2. کشتی شکستگانیم ای باد شُرطه برخیز

باشد که باز بینیم دیدارِ آشنا را

***

3. ده روزه مهرِ گردون افسانه است و افسون

نیکی به جایِ یاران فرصت شمار یارا

*

4. در حلقۀ گُل و مُل خوش خواند دوش بلبل

هاتِ الصَّبُوحَ هُبّوا یا ایُّها السُکارا

***

5. ای صاحبِ کرامت، شُکرانه سلامت

روزی تفقّدی کن درویشِ بی‌نوا را

*

6. آسایشِ دو گیتی تفسیرِ این دو حرف است

با دوستان مروّت با دشمنان مدارا

***

7. در کوی نیک‌نامی ما را گذر ندادند

گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

***

8. آن تلخ‌وش که صوفی ام‌الخبائثش خواند

اَشهی لَنا و اَحلی مِن قُبلَةِ العَذارا

***

9. هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

***

10. سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

***

11. آیینه سکندر جامِ مِی است بنگر

تا بر تو عرضه دارد احوالِ مُلکِ دارا

***

12. خوبانِ پارسی‌گو بخشندگانِ عمرند

ساقی بده بشارت رندانِ پارسا را

***

13. حافظ به خود نپوشید این خرقۀ مِی‌آلود

ای شیخِ پاکدامن معذور دار ما را